Film gibiyim ya! Bazen kendime dönüp baktığımda “bu benmiyim, yoksa bana mı öyle geliyor?” dediğim de oluyor. Anlayamıyorum bazen kendimi, hoş evdekiler de farklı değiller benim için. Birbirimizi anlamadığımız zamanlar olmuyor değil. Geç kalktığımda çıkan kavgalardan tutun da “arakadaşlarımın yanına çıkacağım” dediğimdeki olan olaylara kadar bir film gibiyiz. Aslında biz böyle de iyiyiz ama bilemiyorum.

Yakın zamanda istanbuldan başka bir ile geçişim olcak bir iş için. Buralarda pek kalmayacağım yani -internet ortamı hariç- yüzeysel oalrak burada değilim biraz. Haber bekliyorum iş için (Şimdiki Patron okumasın bu satırları :p )

Neyse gene fazla yazamayacağım. Hepinize tatlı rüyalar…