Bir gün kendini gelin arabasının önüne atan iki ufak çocuğu gördüğümde “bunları eğitenler yazıklar olsun, hayatlarını riske atacaklarını öğrenmemişler” dediğimde, ordaki bi abim bana ¨”bunlara eğitim verenler değil, bunları eğitenleri eğitenler kızacaksın Serkan’ım” demişti. Hakikaten doğru söylemiş. Nerden nery geçtiğimi düşünenler alt satırlaradan devam ettiklerinde anlayacaklar bunu neden yazdığımı.

Beklemeyi öğretmeyenler de var anlıyacağınız. Doğru yerde doğru şeyi yapmayı öğretemeyenler de. Annemizde, babamızda bir suç aramamak gerek bazen, onları eğitenler de doğru şeyi doğru yerden öğrenemiyorlar maalesef. Bundan sonraki nesil bizim elimizde. Hani diyorlar ya bize “evlilik çağına geldin artık(!)“  diye. Yani anne babamızın bizi evlilik çağında gördüğü 21-27 yaş arasına hitaben yazıyorum. Bazı şeyleri doğru olarak bizden sonrakilere -çocuklarımıza ve öğretmen mesleğini seçenler için öğrencilerine- aktarmak sırası ve durumu bizde. Biz ne kadar “doğrular ile” yola çıkar ve onları öğretirsek,bizden sonraki nesil de bizim yaptığımızı tasvip edecek ve onları göstermeye devam edecektir.

Bu “EMO” diye gezinen kardeşlerimize de sahip çıkmalıyız. Türkçemizi katletmeye yöneltilen bu kardeşlerimiz, doğruyu ararken yanlışlıkla “doğru bildiklerini” sandıkları şeyleri yapar oldular. Kendi kardeşlerimizi nasıl öğretmeye başlarsak bu onların arkadaşlarına, ve o arkadaşlarının da arkadaşlarına geçer ve bu yanlışı düzeltmeye başlarız.

Bunun için lütfen kardeşlerimize ve bizden sonraki nesile yani TÜRKİYE mize sahip çıkalım. Ufak bir bilgi kırıntısı olsun istedim…

Selametle..

Yakın zamanda istanbuldan başka bir ile geçişim olcak bir iş için. Buralarda pek kalmayacağım yani -internet ortamı hariç- yüzeysel oalrak burada değilim biraz. Haber bekliyorum iş için (Şimdiki Patron okumasın bu satırları :p )

Neyse gene fazla yazamayacağım. Hepinize tatlı rüyalar…